ตอนที่ 24 : วันตัดสินของนายขี้อาย
“เอาละครับน้องๆ ฟังพี่หน่อยนะ การรับน้องในวันนี้มีจุดประสงค์เพื่อ...” เสียงของเต๋ากำลังอธิบายในการรับน้อง เต๋าคือรองประธานคณะผมเอง เดือนนี้เป็นกิจกรรมรับน้องของมหาลัยเรา ผมนั้นเป็นประธานคณะควรที่จะสนใจหน้าที่แต่หัวใจผมมันอยู่กับคณะตรงข้ามนี่เอง ก็หนุ่มน้อยมาดนิ่งเหมือนพี่ชายตัวดี แค่คิดก็โผล่หัวมาเลย รายนี้ดีขึ้นเยอะ เอาใจใส่ทุกอย่าง อินเลิฟสุดๆ แต่ก็ยังไม่รู้ว่าสิ่งที่พีทำนั้นเพราะทำตามที่พนักกันไว้ หรือ เปิดรับไอซ์แล้ว พียกมือขึ้นทักทาย ผมยักคิ้วให้เป็นอันว่ารู้กัน
“อ้าว!! แม้..ท่านประธานบริหารมาเยี่ยมชมกิจกรรมของเราด้วย ยังไงมาแล้ว เชิญร่วมเป็นตัวอย่างในเกมนี้หน่อยสิครับ” เต๋าพูด นั้นไง เต๋าเป็นป๋าจัดให้อีกเช่นเคย
พีนั้นเดินมาพร้อมกับวี ตำแหน่งรองประธานคณะบริหาร สองคนนี้ดีกรีไม่ธรรมดา ความเจ้าเล่ห์เป็นเลิศ ฉลาดเป็นกรด ปลาไหลขั้นเทพ อาจจะต่างกันที่ชั้นเชิงเล็กๆน้อยๆ ผมยังจำได้ตอนประชุมเรื่องนี้ สองคนนี้วางแผนมาจับเด็กคณะผม เดียวคงได้เห็นกัน ไม่อยากว่าอะไรมากเดี๋ยวจะกระทบมาถึงที่รักผม ที่ดูจะสนใจผมซะเหลือเกิน
“วิธีการเล่น” พีถาม สายตาสองคนนี้เห็นไม่อยากจะเล่นด้วยเลย
“อ๋อ เกมนี้ชื่อว่า ลูกอมเชื่อมความสัมพันธ์ วิธีการเล่น คือ ใช้ผู้เล่นสองคน คนหนึ่งนั่งเหยียดขา คาบลูกอมไว้ที่ปาก ส่วนอีกคนหนึ่งให้นอนหนุนตักรอรับลูกอมจากปากคนแรก พอจะเข้าใจไม” เต๋าอธิบายแบบฟังชัด ดูหน้าสองนี้ มันเข้าใจดีเลยละ
“พี เราให้นายเลือกคนที่จะมาเล่นคู่กับนาย” ผมพูด ผมอยากจัดงานชิ้นเอกให้เลย ด้วยความอยากเห็นว่าพีจะทำยังไง พีหันไปหาแถวเด็กปีสอง งานนี้ไม่ต้องบอกก็พอจะรู้ว่าหมอนี้จะเลือกใคร พีเดินตรงไปที่ไอซ์ยืนอยู่ที่ออกอาการอาย พียื่นมือออกไปตรงหน้าไอซ์เหมือนเป็นขอเต้นรำเลย คุณพี ผมให้คุณเลือกคนออกมาเล่นเกม จัดมาเสียงกรี้ดอย่างทะล้มทะลาย ไอซ์ก็จับมือเดินออกมากับพีพื้นที่ตรงกลางของกิจกรรม
“ต่อไป ตานาย วี” ผมบอก อยากเห็นว่าหมอนี้จะมีคนที่เล็งไว้อยู่แล้ว วีเดินตรงไปแถวเด็กปีหนึ่ง ที่ออกอาการหน้าซีดกันเป็นแถวว่าใครจะดวงดีได้คิสกับรุ่นพี่คนนี้
“คุณมาเป็นคู่กับผม” วีพูด ชี้ไปทางเด็กหน้ากวนๆ นามว่า กมล ที่ไม่สนใจกิจกรรมเท่าไร กมลหันมามองหน้าผมเหมือนเชิงถามว่าต้องออกไปจริงหรอ...? ผมพยักหน้า กมลเดินออกมาอย่าง งงๆ
“ทำไมพี่ถึงเลือกผมครับ” กมลถามวีเมื่อเดินมาถึงตัว ผมมองรอบข้างเห็นสายตาแต่ละคน เหมือนว่า เจนสัมผัสได้ถึงพลังงานบ้างอย่าง และมันกำลังเกิดขึ้นจริงอ่ะฮะ
“คุณอยากรู้เหตุผลจริงหรอ” วีถามกลมกลับ น้ำเสียง สายตามันนี้ฟ้องสุดๆอ่ะ รุ่นน้องผมจะรอดจากเสือกับเขาบางไมเนีย กมลรีบพยักหน้าทันที จะห้ามก็ไม่ทันเสียแล้ว กมลนายจะรู้ไมไอ้ท่านั้นคือท่าต้องห้ามของคณะนี้มันเลย รอยยิ้มอันเข้ากับใบหน้าหล่อคมของพี บ่งบอกได้ว่ากมลจะไม่มีทางรอดจากนายวีเป็นแน่
“ผมชอบคุณ” วีตอบ ทำเอาพวกผมถึงกับเงิบ รู้อยู่แล้วนะว่าคู่นี้มันพวกตรงๆ กมลยิ้มรับยังไม่รู้ร้อนรู้หนาว เสียงกริ๊ดของบรรดาแฟนคลับอย่างท่วมท้นเช่นกัน
“เอาละเมื่อได้คู่กันครบแล้ว ทุกคน เรามาดูตัวอย่างอย่างตั้งใจ พี่รับประกันเรื่องภาพว่าเป็นแบบ HDแน่นอน” เต๋าพูดเชิญชวนให้บรรดาน้องๆดูตัวอย่าง นี้ก็จ้องกันจนจะท้องได้อยู่แล้ว
ทั้งสี่คนทำตามกติกา ฝ่ายพี่นั่งเหยียดขา ฝ่ายน้องนอนหนุนตัก เมื่อเริ่มเกมฝ่ายพี่ค่อยๆโน้มหน้าลงไปส่งลูกอมให้ฝ่ายน้อง คู่พีไอซ์ไม่ต้องห่วงแอบมีการบีบมือกันเบาๆด้วย มาที่คู่วีกมลตอนแรกฝ่ายน้องดิ้นรนน่าดูแปบเดียวนิ่งไปเลย รอบข้างก็ไม่สามารถเก็บเสียงกรี๊ดเอาไว้อยู่
“ทำไมพี่ต้องจูบผมจริงๆด้วย” กลมตั้งหลักได้ก็หันมาเล่นงานวี ปากยังอมลูกอมที่รุ่นพี่ส่งให้อยู่ คิดว่าจะสะเทือนไมละ ไม่สักนิดไอ้คนที่ต้องอายกลายเป็นกมลซะเอง วีทำเพียงเช็ดมุมปาก กมลเหมือนจะขาอ่อนไปวีจึงรีบคว้าตัวมาสู่อ้อมกอดเสียก่อน
“นี้ถือเป็นการลงโทษที่คุณไม่ตอบรับคำรุ่นพี่ เพราะมันเป็นกฎ” วีพูด หลังจากเป็นพระเอกรับนายเอกได้ทันเวลา และนี้เป็นอีกหนึ่งจุดที่ผมเอาไปใช้กับหนุ่มพูดน้อยของผมไม่ได้ พี่มันสอนมากดี เมื่อทำอะไรวีไม่ได้ กลมจึงจะกลับไปนั่งที่ แต่วีลากให้ไปนั่งด้วยกันก่อน
“อ้าว...พี นายต้องให้ลูกอมไอซ์ไปสิ” ผมพูด พีมันทำหน้ากวนเรียกเท้าได้อีก พีจับไอซ์หันมาเผชิญหน้า เอียงใบหน้าให้ได้องศาเพื่อส่งลูกอมกลับไป มุมสวยแบบนี้ชายธนายกนิ้วให้
“หวานจัง” พีพูด มือลูกแก้มไอซ์เบาๆ ประโยคสั้นจากใบหน้าที่ไม่มีความบางอยู่เลย
“พี เราอยากดูกิจกรรมของคณะนี้” วีพูด พีหันมาหาผม พยักหน้ารับไป ยังไงเดียววีมันก็ต้องหารเรื่องอยู่ให้ได้นั้นแหละ
“อื้ม เราเดินดูงานคนเดียวไว้” พีพูด แอบหันมาที่ไอซ์เหมือนอะไรให้รู้สักอย่าง
“มันจะดีหรอ ที่จะให้ท่านประธานเดินดูงานคนเดียว” ผมพูด เห็นไอซ์แอบยิ้ม พีหันมาหาผมตรงๆ
“ถ้าท่านประธานวิศวะอนุญาต ผมเองก็อยากได้คุณไอซ์ไปเดินคู่ตลอดทั้งวันนี้” พีพูด แม้พ่อคุณมาซะเต็มยศ
“ครับ ผมอนุญาต เชิญพาศรีภรรยาไปเดทได้เลย” ผมพูด จัดแบบงามใครจะกล้าแย่งน้องฉันมันต้องเจอดีแน่
“ไหนๆ นายก็ส่งมาให้หลายรอบ เราจะให้นายใช้โปรบ้าง เรารู้ว่าที่คณะเรามีเกมแบบนี้เหมือนกัน คนที่คิดก็ไม่ใช่ใคร เป็นที่รักของนายเอง นายคงรู้ว่าต้องทำยังไงใช่รึเปล่า” พีพูด ระหว่างเดินไปหาไอซ์ที่เดินกลับเข้ากลุ่ม เพื่อเดินออกไปเดทด้วยกัน
“เต๋า...! เราฝากด้วย...” หลังจากฝากผมก็วิ่งตรงมาที่ซุ้มคณะตรงกันข้าม ผมรู้กฎเรื่องกิจกรรมของคณะนี้ ถ้าใครคิดเกมออกมาจะต้องแสดงตัวได้ นั้นไงวิทย์จะยั่วพี่ไปถึงไหน พอมาถึงผมเห็นวิทย์ออกมายืนตรงกลางพอดี
“เข้าใจกติกาที่บอกกันแล้วนะ เดียวพี่จะแสดงตัวอย่างให้ดู ขอเลือกคู่ก่อน” วิทย์พูด เหมือนกำลังเรียกเพื่อน
ผมวิ่งมาถึงก็ทิ้งระยะนิดหน่อย คือแบบว่า อยากเข้าไปแบบหล่อๆ สมเป็นรุ่นพี่ จัดเสื้อผ้านิดหน่อย พอเดินเข้ามาใกล้ น้องกำลังจะอ่าปากพูด ผมจึงทำท่า จุ๊ ๆ ไว้ก่อน เดินไปข้างหลังอย่างเงียบ แม้ทุกคนก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี
“เอ๋...คนไหนอยากมาทำตัวอย่างบ้าง” วิทย์ถามหาอาสาสมัคร ผมชี้นิ้วมาทางผม จึงไม่มีใครยืนขึ้น
“ผมครับ ผมอยากเป็นตัวอย่างที่ดีและแฟนตัวจริงของวิทย์” ผมพูด อู้...น้องๆอย่าอาเจียนใจเย็นๆ
“นี้มันกิจกรรมในคณะผมนะ จะให้พี่มาเป็นได้ยังไงละ” วิทย์พูด ในมือที่ขนมแท่งยาวๆอยู่
“ทำไมจะไม่ได้ นายพียังไปจูบไอซ์ถึงคณะพี่เลย” ผมพูด ต้องได้สิ พีทำได้ พี่ก็ต้องได้บ้างอะไรบ้าง ลองหมอนี้ให้โปรมาแบบนี้ไม่มีคำว่าผิดหวัง
“จริงหรอ พี่ธนา คิดอยู่แล้วเชียว ช่วงนี้พี่พีอารมย์ดีมากผิดปกติ” วิทย์พูด แทบจะพรุ่งตัวมาหาผมเลย พอพูดถึงคู่นี้ที่ไร วิทย์มักแสดงมุมน่ารักแบบนี้ทุกที หลงก็ตรงนี้แหละ
ปกติมุมนี้จะเป็นเรื่องยากมาก แต่พอเห็นในห้องประชุมตอนนั่งรอเพื่อนๆ พีกับวิทย์นั่งคุยกัน ท่าทางกำลังน่ารักผมหันไปพอดี ผมรู้สึกชอบมาก ยิ่งเห็นหลายครั้งก็ยิ่งใช่ จึงออกตัว ตั้งแต่ประกาศว่าเป็นแฟนกันร่างเล็กก็ไม่ได้บ่นอะไร แต่แบบว่าไม่มีมุมหวานเท่าไร เหมือนนายพี เต็มทีก็จุ๊บ หรือ หอมแก้ม ตอนร่างเล็กไม่ได้ระวังตัวเท่านั้นแหละ งานนี้แหละจะของามๆเลย
“มือไวจังนะ ผมจะให้พี่เล่นเกมนี้กับผมก็ได้ ถือว่าพี่เอาข่าวมาบอกผม” วิทย์พูด แกะมือที่ผมแอบโอบเอวร่างเล็กออก ผมพยักหน้าเบาๆ
“ก็ไม่มีอะไรมากครับ เดียวผมจะคาบขนมนี้ พี่ก็กัดมาให้สั่นที่สุดเท่านั้นเอง คู่ไหนสั่นที่สุดถือว่าชนะ” วิทย์อธิบายอย่างสั่นๆ แค่นี้ก็เกินพอสำหรับผมเลย
วิทย์ยื่นหน้าคาบขนม ผมจึงโน้มหน้าเข้าไปกัดขนมนั้นช้าๆ ระหว่างนั้นก็ส่งสายตาหากันไปด้วย ทั้งเว้าวอน ขอให้รัก อยากแสดงให้รู้ว่ารักจริง ค่อยๆกัดเข้าไปใกล้เรื่อย แขนก็แอบโอบเอวร่างเล็กเข้ามาแนบชินลำตัว เมื่อใกล้ถึงปากร่างเล็กจึงเอียงหน้าให้ได้องศา ร่างเล็กค่อยๆหลับตา เหมือนรู้ว่าตัวเองจะโดนอะไร จนทุกอย่างประกบลงอย่างสมบรูณ์ ผมแทบจะเกลื่อนทุกอย่างลงคออย่างรวดเร็ว ยอมแลกกับความหวานตรงหน้ามากว่าสิ่งอื่นใคร ช้าๆแต่นาน จนร่างเล็กทุบหน้าอกเหมือนหายใจไม่ทัน ผมจึงยอมปล่อย
“แฮ่ก...นี้มันในมหาาลัยนะ พี่ทำนอกเหนือเกมด้วย ปล่อยผมเลย...” วิทย์พูด มือก็พยายามแกะผมออก เห็นแล้วมันมั่นเขี้ยวจริงๆ คนอะไรก็ไม่รู้ กดจมูกลงที่แก้มอีกที่ งานนี้ไม่สนใจอะไรแล้วนานจะได้โอกาสแบบนี้บ้าง
“ดีสิ ทุกคนจะได้รู้ว่าเราเป็นอะไรกัน ใครกล้าแย่งวิทย์พี่เอามันตายแน่” ผมพูด วิทย์จ้องหน้าผม
“แล้วไง ทำกับว่าตอนนี้เขาไม่รู้กัน ผมก็ไปไหนกับพี่นะ แล้วพี่ละอยู่กับใครบ้าง” วิทย์พูด ร่างเล็กพูดจบก็หันหน้าไปอีกทาง ไปเห็นอะไรมาละนี้
“หึงหรอ วิทย์ พี่โคตรดีใจเลย” ผมพูด หอมแก้มซ้ายที ขวาที จับใบหน้าหันมาตรงกัน ปลายจมูกชนกัน
“พี่มีแค่วิทย์ รักแค่วิทย์ ยกให้พี่ดูแลนะ จะไม่มีวันเสียใจเลยสักครั้ง” ผมพูด ดึงร่างเล็กเข้ามากอด คนนี้เท่านั้นที่ผมจะยอมด้วยทุกอย่างจริงๆ
Comments
Post a Comment