รักนี้หยุดที่...นายขี้อาย

 PART : พี วันนี้ผมมารับไอซ์เช้ากว่าทุกวัน เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้าย ที่พวกเราตกลงกันไว้ วันนี้คือวันที่ต้องจบเรื่องสักที ผมแน่ใจแล้วในทุกๆเรื่อง ผมรับรู้ความรู้สึกของไอซ์ ผมมีความสุขและสบายใจที่ได้อยู่กับไอซ์ มันถึงเวลาที่ต้องบอกไอซ์ตรงๆเสียที ผมรอไอซ์หลายนาที จนออกมายืนข้างนอกรถ ก่อนออกมาก็ส่งข้อความมาบอกแล้ว “แปลกจัง” ผมหันมามองนาฬิกาข้อมือ จนมีแม่บ้านมาบอก “คุณพีคะ คุณไอซ์ตัวร้อน ไม่สบายอีกแล้วคะ” เท่านั้นผมจึงรีบเข้าไปดูทันที เกิดอะไรขึ้น ผมเดินตรงไปที่ห้องไอซ์ ทันที เปิดมาร่างบางนอน ตัวอมชมพู ร้อนไปทั้งตัว ผมรีบจัดการเช็ดตัวให้ เสร็จก็บอกให้แม่บ้านดูแลต่อ และค่อยส่งข่าวบอกอาการตลอด ผมเดินกลับมาที่รถเพื่อไปที่มหาลัยตามกำหนด ระหว่างขับรถไป “คงต้องเลื่อนวันสุดท้าย”ออกไปอีกหนึ่งวัน ผมตัดสินใจส่งข้อความเลื่อนนัดต่างๆ ออกไป “พี นี่มันอะไร” “นายยังอยากกลับไปอีกเหรอ” “กลับไปเจ็บเจียนตายอีกทำไม” มาถึงธนาจัดผมก่อนเลย เรื่องอะไรละงานนี้ วิทย์ส่งรูปมาทางไลน์ให้ดู รูปผมเดินห้างกับเจนอดีตแฟนผมเอง “วิทย์ ตั้งแต่เมื่อคืนใช่รึเปล่า” วิทย์พยักหน้ารับ “แสดงว่าร้อนไห้ด้วยสินะ” ผมรู้แล้วว่าอาการแ...

 PART : ไอซ์ โค้งสุดท้ายแล้วที่วันเวลาของคำตอบหัวใจพี่พีใกล้มาถึง ผมยังไม่รู้ว่าความสุขในช่วงหลังมานี้ พี่เขาให้ผมหมดหัวใจไม หรือมันยังเป็นเพียงหน้าที่ ผมเองกำลังขึ้นปีสาม พี่พีก็ยุ่งเรื่องเรียนจบเหมือนกัน แต่ใช่ว่าเรื่องเรียนจะทำให้เราห่างกัน พี่พีกับผมต่างช่วยกันจัดสรรเวลา เรื่องอนาคตและเรื่องของเราเป็นอย่างดี เรายังคุยกัน ไปไหนด้วยกัน ไปรับไปส่งทุกวันไม่ขาด แม้เวลานี้ คนตรงหน้าก็ยังอยู่ไม่ห่างเลย พี่พีหอบงานลงมาทำกับผมที่โต๊ะตัวเดิม ส่วนผมก็พิมพ์งานไป มองไป “ยิ้มแก้มจะแตกแล้ว ไอซ์” “ให้พี่ทำงานโดยไม่มองเราบ้างก็ได้นะ” พี่พีพูด มือ ตา ยังอยู่ที่เอกสารตรงหน้า ยังจะมาพูดอีก “ครับ...” ผมตอบไปแค่นั้น เพราะมันมีความสุขจนพูดออกมาไม่หมด เราต่างกันทำงานของตัวเองจนเย็น แยกย้ายกันกลับบ้าน “อีกไม่กี่วันก็จบการศึกษาแล้ว” “ดีใจไหม ที่จะขึ้นปีสามแล้ว” พี่พีถาม กำลังขับรถมาส่ง “ครับ ก็ดีใจ” “ที่ใกล้จะเรียนจบแล้วเหมือนกัน” “งานคงยุ่งกว่าเดิมเลย” ผมรู้สึกถึงคำว่า “จบการศึกษา...?”มันทำให้รู้สึกเศร้าใจแปลกๆ “ไอซ์คงได้เข้ามาทำงานในสภา” “ไอซ์คงต้องแบ่งเวลาให้ดีนะ” “พี่เป็นห่วงสุขภาพเรามากกว่า” พี่พีพ...

 PART : นาโน กับ เต้ย ทริปกลางปีของชาวมหาลัย พีจัดให้เป็นแบบบำเพ็ญประโยชน์ช่วยเหลือสังคมด้วยการบรูณะวัดในต่างจังหวัด เป็นวัดขนาดเล็กที่ยังสร้างด้วยไม้เก่า แบ่งงานไปตามลักษณะความสามารถของแต่ละคณะ แต่นี้ก็กลางปีแล้วที่ผมรู้จักรุ่นน้องต่างคณะที่ความป๊อบไม่เคยลดลงเลย “ป๊อบไม่ว่า แต่ถ้านายกล้านอกใจ นายตายแน่ เต้ย” เป็นคำพูดติดปากผมไปเสียแล้ว เวลาที่เจอสาวๆมารุมล้อมเต้ย “พี่นาโน เดียวผมจับพิมพ์ พี่ก็ร่างดินสอนะครับ” เต้ยที่ยืนซ้อนด้านหลังสาเหตุมาจากตัวเตี้ย “อืม อย่าให้สูงบ้างนะ” ผมใช้ปลายดินสอล่างตามพิมพ์ที่เต้ยว่างไว้ให้ “นี้สองคนข้างบนอ่ะ ทำงานหรือว่าสวีทกันอยู่” ธนาตะโกนขึ้นมา “คนทำงานอยู่ อย่ามาแซวเขานะ” นาโนพูด มือไม่ว่าง ปากทำงานแทนไป “พวกตัวว่างเหรอ มาอิจฉาถึงที่” นาโนว่างมือหันมากอดรุ่นน้องที่ยกตำแหน่งแฟนเป็นทางการแล้ว “ลงมาเถอะตัว แบบนั้นมันอันตราย เดียวเต้ยจะแย่ไปด้วย” พี พูด นาโนทำหน้าลิงหลอกเจ้าใส่พี ค่อย ๆ ลงมาให้เต้ยลงมาก่อน ตามด้วยนาโน “มีเรื่องอะไรอ่ะ” นาโนถาม มือไม้ก็ปัดชัดให้แฟนหนุ่ม แอบหวาน น้ำตาลไม่ต้องเติม “เรามีประชุมสรุปงานในภาคเช้า” พี พูด แต่สายตาพ่อประคุณอยู่ท...

PART : พี่พี สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นกับไอซ์ตลอดมา มีแค่เจ้าตัวที่มองโลกแง่บวก คิดว่าเป็นความผิดตัวเอง แต่คนที่ค่อยวิ่งช่วยอย่างผม ต้องค่อยปั่นหน้าว่ามันบังเอิญบ้าง หน้าที่บ้าง คิดถึงบ้าง แต่ผมกลับทำมันด้วยความเต็มใจ โดยไม่รู้สึกเกิดความรำคาญ ด้วยนิสัยไม่ใช่คนที่จะมานั่งสนใจเรื่องแบบนี้ เวลาที่ผมเข้าไปช่วยไอซ์จึงต้องแนบเนียนถึงความพอดีโดยที่เจ้าตัวดูว่าไม่ใช่เรื่องตั้งใจเข้าไปช่วย เดียวจะอิจฉาไปกันใหญ่ ผมมารับไอซ์เหมือนในทุกวัน และวันนี้ไอซ์มีสอบย่อยช่วงเช้า ผมตัดสินใจเดินไปนั่งรอ ที่นั่งกลางสระน้ำของมหาลัย มุมนี้เงียบไม่ค่อยมีคนเดินมาบ่อย ลมพัดเย็นสบาย เงียบสงบดี จึงเป็นที่น่านอนพัก “ไงท่านมาที่นอนซะไกล” “ไปไหนไม่บอกกันบ้าง” ธนาที่เดินตามมา มีคนบอกพีเดินมาทางนี้ “ก็จะมาหาที่นอนรอไอซ์” “ไม่คิดว่า นายจะว่างเหมือนกัน” ผมนั่งฝั่งตรงข้ามกับธนา “ก็ไม่ต่างจากนายหรอก” “รายนั้น เจอน้อยซะที่ไหนล่ะ” “ตามติดจนเขาเบื่อขี้หน้า” ธนาถึงกับนั่งถอนหายใจ เขาเองก็ดูแลวิทย์ไม่ขาดเหมือนพี “นายดูตั้งใจดีนี้” “วิทย์คงรักนายน่าดูซินะ” ผมเปลี่ยนมานอนกับที่นั่ง ธนาเองก็นอนตามลงมาด้วย “เออ คงรักมาก รักจนเกลียดเลยมั้...

 PART : ไอซ์ “พวกนายหยุดเดี๋ยว นี้ นะ” ผม เต้ย วิทย์ หันไปมองตามเสียงตะโกนดังมาจากข้างหลังเห็นพี่พี พี่ธนา วิ่งยิ้มกันมา พี่นาโนตามมาไม่ห่าง ใบหน้างอแสดงถึงอารมณ์เสียสุดๆเลย สองคนที่วิ่งนำมาก่อนคงไปหาเรื่องแกล้งอะไรแน่ “พี่พี...อือ...จุ๊บ” ได้แค่เรียกชื่อ เพราะวิ่งมาถึงก็ปิดปากผมสนิท “คิดถึงจัง ไปนะ” พี่พีวิ่งต่อ ตามด้วย พี่ธนา พี่นาโน ที่พยายามวิ่งไปติดๆ แต่ละคนเติมพลังจากแฟนตัวเอง ตามทางที่พวกพี่ๆ วิ่งไปเรียกเสียงหัวเราะของหนุ่มสาวเป็นระยะ พอทำธุรเสร็จก็กลับมาที่ตึกเรียน ผมรู้สึกดีใจที่ได้คุยกับพี่พีบ่อยขึ้นไม่ว่าจะทางแชท โทรศัพท์ กล้องออนไลน์ เรายังคุยกันตลอดเวลา ยกเว้นเวลาเรียนที่ พี่พีอยากให้ตั้งใจเรียนมากกว่า ผมเองก็เห็นด้วย กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดด เผ็ง “พี่พี...?” ผมกำลังหันไปตามเสียงกริ๊ด หันมาก็เจอพี่พียืนยิ้มในระยะประชิด “เมื่อกี้เหมือนผมจะได้ยินเสียงอะไรตกแตก” พี่พีส่ายหน้า “สาวๆไง กริ๊ดพี่กัน” พี่พีพูด มันดูมีอะไรแปลกๆรึเปล่า “เชื่อสิ ใช่ไหม สาวๆ” พี่พีหันไปหาสาวกลุ่มที่นั่งใกล้เรา ต่างพยักหน้ายิ้มรับว่าจริง พี่จึงลูบหัวผม “เข้าเรียนได้แล้วมั่ง เดียวไม่ทันนะ ป่ะพี่เดินไปที...

 PART : พี “เอาละครับน้องๆ ฟังพี่หน่อยนะ การรับน้องในวันนี้มีจุดประสงค์เพื่อ...” เสียงของเต๋ากำลังอธิบายในการรับน้อง เต๋าคือรองประธานคณะผมเอง เดือนนี้เป็นกิจกรรมรับน้องของมหาลัยเรา ผมนั้นเป็นประธานคณะควรที่จะสนใจหน้าที่แต่หัวใจผมมันอยู่กับคณะตรงข้ามนี่เอง ก็หนุ่มน้อยมาดนิ่งเหมือนพี่ชายตัวดี แค่คิดก็โผล่หัวมาเลย รายนี้ดีขึ้นเยอะ เอาใจใส่ทุกอย่าง อินเลิฟสุดๆ แต่ก็ยังไม่รู้ว่าสิ่งที่พีทำนั้นเพราะทำตามที่พนักกันไว้ หรือ เปิดรับไอซ์แล้ว พียกมือขึ้นทักทาย ผมยักคิ้วให้เป็นอันว่ารู้กัน “อ้าว!! แม้..ท่านประธานบริหารมาเยี่ยมชมกิจกรรมของเราด้วย ยังไงมาแล้ว เชิญร่วมเป็นตัวอย่างในเกมนี้หน่อยสิครับ” เต๋าพูด นั้นไง เต๋าเป็นป๋าจัดให้อีกเช่นเคย พีนั้นเดินมาพร้อมกับวี ตำแหน่งรองประธานคณะบริหาร สองคนนี้ดีกรีไม่ธรรมดา ความเจ้าเล่ห์เป็นเลิศ ฉลาดเป็นกรด ปลาไหลขั้นเทพ อาจจะต่างกันที่ชั้นเชิงเล็กๆน้อยๆ ผมยังจำได้ตอนประชุมเรื่องนี้ สองคนนี้วางแผนมาจับเด็กคณะผม เดียวคงได้เห็นกัน ไม่อยากว่าอะไรมากเดี๋ยวจะกระทบมาถึงที่รักผม ที่ดูจะสนใจผมซะเหลือเกิน “วิธีการเล่น” พีถาม สายตาสองคนนี้เห็นไม่อยากจะเล่นด้วยเลย “อ๋...