รักนี้หยุดที่...นายขี้อาย

  PART : ไอซ์ นั่งรถมานี้ทำอะไรไม่ถูกเลย และจำอะไรได้บ้างไม่ได้บ้าง ตื่นมาเพราะ พี่ธนาตะโกนว่าพี่พีใหญ่ แต่ก็ใช่ว่าพี่แก่จะสนใจนะ หันมาสนใจเราเป็นยังไงบ้าง ถามมานี้อายไม ตอบเลยว่าอายสุดๆ เป็นหวัดหนัก ยังไม่พอ ยังมีศึกข้ามคืนกับพี่พีอีก “ไอซ์” “วันนี้พี่ขออะไรได้ไหม” พี่พีพูดขึ้นระหว่างขับรถ หน้ามองด้านหน้ารถสลับมาหาผมบ้าง “ครับ อะไรเหรอ” ผมพูดไปก็ลุ้นว่าพี่แก่จะถามเรื่องเมื่อคืนไหม “การประชุมวันนี้ เป็นวันสุดท้ายของพี่แล้ว” “พี่อยากให้ไอซ์ฟังให้จบ” “หลังประชุม พี่มีเรื่องจะพูดด้วย” “เข้าใจ ที่พี่ขอไหมครับ” พี่บอกเสร็จก็จอดรถพอดี หันมาเต็มที สายตาพี่พีอ่อนลงมาก เหมือนเป็นการขอร้อง “ครับ ยังไงก็วันสุดท้ายแล้ว ” “ทำไมจะไม่ได้ ไม่ต้องขอร้อง ไอซ์ก็ฟังพี่อยู่แล้ว” ยังไงผมก็รักผู้ชายคนนี้อยู่ดี ผมยอมจำนนทุกอย่าง ไม่ว่าผลออกมาจะเป็นยังไง จากนั้นก็พากันเดินขึ้นประชุม เพื่อดูบทบาทสมาชิกในปีหน้า และผู้สนับสนุน ที่แต่ละปีจะมีการเสนอมาช่วยสนับสนุนกิจกรรมทางสภาของเราเป็นอย่างดี การประชุมดำเนินมาถึงตอนท้ายคือ แนะนำผู้สนับสนุนของปีหน้า พี่พีมองหน้าผมบ่อยมาก เหมือนกังวลอะไรสักอย่าง สายตาเข้าบ่งบอก ...

 PART : พี วันนี้ผมมารับไอซ์เช้ากว่าทุกวัน เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้าย ที่พวกเราตกลงกันไว้ วันนี้คือวันที่ต้องจบเรื่องสักที ผมแน่ใจแล้วในทุกๆเรื่อง ผมรับรู้ความรู้สึกของไอซ์ ผมมีความสุขและสบายใจที่ได้อยู่กับไอซ์ มันถึงเวลาที่ต้องบอกไอซ์ตรงๆเสียที ผมรอไอซ์หลายนาที จนออกมายืนข้างนอกรถ ก่อนออกมาก็ส่งข้อความมาบอกแล้ว “แปลกจัง” ผมหันมามองนาฬิกาข้อมือ จนมีแม่บ้านมาบอก “คุณพีคะ คุณไอซ์ตัวร้อน ไม่สบายอีกแล้วคะ” เท่านั้นผมจึงรีบเข้าไปดูทันที เกิดอะไรขึ้น ผมเดินตรงไปที่ห้องไอซ์ ทันที เปิดมาร่างบางนอน ตัวอมชมพู ร้อนไปทั้งตัว ผมรีบจัดการเช็ดตัวให้ เสร็จก็บอกให้แม่บ้านดูแลต่อ และค่อยส่งข่าวบอกอาการตลอด ผมเดินกลับมาที่รถเพื่อไปที่มหาลัยตามกำหนด ระหว่างขับรถไป “คงต้องเลื่อนวันสุดท้าย”ออกไปอีกหนึ่งวัน ผมตัดสินใจส่งข้อความเลื่อนนัดต่างๆ ออกไป “พี นี่มันอะไร” “นายยังอยากกลับไปอีกเหรอ” “กลับไปเจ็บเจียนตายอีกทำไม” มาถึงธนาจัดผมก่อนเลย เรื่องอะไรละงานนี้ วิทย์ส่งรูปมาทางไลน์ให้ดู รูปผมเดินห้างกับเจนอดีตแฟนผมเอง “วิทย์ ตั้งแต่เมื่อคืนใช่รึเปล่า” วิทย์พยักหน้ารับ “แสดงว่าร้อนไห้ด้วยสินะ” ผมรู้แล้วว่าอาการแ...

 PART : ไอซ์ โค้งสุดท้ายแล้วที่วันเวลาของคำตอบหัวใจพี่พีใกล้มาถึง ผมยังไม่รู้ว่าความสุขในช่วงหลังมานี้ พี่เขาให้ผมหมดหัวใจไม หรือมันยังเป็นเพียงหน้าที่ ผมเองกำลังขึ้นปีสาม พี่พีก็ยุ่งเรื่องเรียนจบเหมือนกัน แต่ใช่ว่าเรื่องเรียนจะทำให้เราห่างกัน พี่พีกับผมต่างช่วยกันจัดสรรเวลา เรื่องอนาคตและเรื่องของเราเป็นอย่างดี เรายังคุยกัน ไปไหนด้วยกัน ไปรับไปส่งทุกวันไม่ขาด แม้เวลานี้ คนตรงหน้าก็ยังอยู่ไม่ห่างเลย พี่พีหอบงานลงมาทำกับผมที่โต๊ะตัวเดิม ส่วนผมก็พิมพ์งานไป มองไป “ยิ้มแก้มจะแตกแล้ว ไอซ์” “ให้พี่ทำงานโดยไม่มองเราบ้างก็ได้นะ” พี่พีพูด มือ ตา ยังอยู่ที่เอกสารตรงหน้า ยังจะมาพูดอีก “ครับ...” ผมตอบไปแค่นั้น เพราะมันมีความสุขจนพูดออกมาไม่หมด เราต่างกันทำงานของตัวเองจนเย็น แยกย้ายกันกลับบ้าน “อีกไม่กี่วันก็จบการศึกษาแล้ว” “ดีใจไหม ที่จะขึ้นปีสามแล้ว” พี่พีถาม กำลังขับรถมาส่ง “ครับ ก็ดีใจ” “ที่ใกล้จะเรียนจบแล้วเหมือนกัน” “งานคงยุ่งกว่าเดิมเลย” ผมรู้สึกถึงคำว่า “จบการศึกษา...?”มันทำให้รู้สึกเศร้าใจแปลกๆ “ไอซ์คงได้เข้ามาทำงานในสภา” “ไอซ์คงต้องแบ่งเวลาให้ดีนะ” “พี่เป็นห่วงสุขภาพเรามากกว่า” พี่พีพ...

 PART : นาโน กับ เต้ย ทริปกลางปีของชาวมหาลัย พีจัดให้เป็นแบบบำเพ็ญประโยชน์ช่วยเหลือสังคมด้วยการบรูณะวัดในต่างจังหวัด เป็นวัดขนาดเล็กที่ยังสร้างด้วยไม้เก่า แบ่งงานไปตามลักษณะความสามารถของแต่ละคณะ แต่นี้ก็กลางปีแล้วที่ผมรู้จักรุ่นน้องต่างคณะที่ความป๊อบไม่เคยลดลงเลย “ป๊อบไม่ว่า แต่ถ้านายกล้านอกใจ นายตายแน่ เต้ย” เป็นคำพูดติดปากผมไปเสียแล้ว เวลาที่เจอสาวๆมารุมล้อมเต้ย “พี่นาโน เดียวผมจับพิมพ์ พี่ก็ร่างดินสอนะครับ” เต้ยที่ยืนซ้อนด้านหลังสาเหตุมาจากตัวเตี้ย “อืม อย่าให้สูงบ้างนะ” ผมใช้ปลายดินสอล่างตามพิมพ์ที่เต้ยว่างไว้ให้ “นี้สองคนข้างบนอ่ะ ทำงานหรือว่าสวีทกันอยู่” ธนาตะโกนขึ้นมา “คนทำงานอยู่ อย่ามาแซวเขานะ” นาโนพูด มือไม่ว่าง ปากทำงานแทนไป “พวกตัวว่างเหรอ มาอิจฉาถึงที่” นาโนว่างมือหันมากอดรุ่นน้องที่ยกตำแหน่งแฟนเป็นทางการแล้ว “ลงมาเถอะตัว แบบนั้นมันอันตราย เดียวเต้ยจะแย่ไปด้วย” พี พูด นาโนทำหน้าลิงหลอกเจ้าใส่พี ค่อย ๆ ลงมาให้เต้ยลงมาก่อน ตามด้วยนาโน “มีเรื่องอะไรอ่ะ” นาโนถาม มือไม้ก็ปัดชัดให้แฟนหนุ่ม แอบหวาน น้ำตาลไม่ต้องเติม “เรามีประชุมสรุปงานในภาคเช้า” พี พูด แต่สายตาพ่อประคุณอยู่ท...

PART : พี่พี สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นกับไอซ์ตลอดมา มีแค่เจ้าตัวที่มองโลกแง่บวก คิดว่าเป็นความผิดตัวเอง แต่คนที่ค่อยวิ่งช่วยอย่างผม ต้องค่อยปั่นหน้าว่ามันบังเอิญบ้าง หน้าที่บ้าง คิดถึงบ้าง แต่ผมกลับทำมันด้วยความเต็มใจ โดยไม่รู้สึกเกิดความรำคาญ ด้วยนิสัยไม่ใช่คนที่จะมานั่งสนใจเรื่องแบบนี้ เวลาที่ผมเข้าไปช่วยไอซ์จึงต้องแนบเนียนถึงความพอดีโดยที่เจ้าตัวดูว่าไม่ใช่เรื่องตั้งใจเข้าไปช่วย เดียวจะอิจฉาไปกันใหญ่ ผมมารับไอซ์เหมือนในทุกวัน และวันนี้ไอซ์มีสอบย่อยช่วงเช้า ผมตัดสินใจเดินไปนั่งรอ ที่นั่งกลางสระน้ำของมหาลัย มุมนี้เงียบไม่ค่อยมีคนเดินมาบ่อย ลมพัดเย็นสบาย เงียบสงบดี จึงเป็นที่น่านอนพัก “ไงท่านมาที่นอนซะไกล” “ไปไหนไม่บอกกันบ้าง” ธนาที่เดินตามมา มีคนบอกพีเดินมาทางนี้ “ก็จะมาหาที่นอนรอไอซ์” “ไม่คิดว่า นายจะว่างเหมือนกัน” ผมนั่งฝั่งตรงข้ามกับธนา “ก็ไม่ต่างจากนายหรอก” “รายนั้น เจอน้อยซะที่ไหนล่ะ” “ตามติดจนเขาเบื่อขี้หน้า” ธนาถึงกับนั่งถอนหายใจ เขาเองก็ดูแลวิทย์ไม่ขาดเหมือนพี “นายดูตั้งใจดีนี้” “วิทย์คงรักนายน่าดูซินะ” ผมเปลี่ยนมานอนกับที่นั่ง ธนาเองก็นอนตามลงมาด้วย “เออ คงรักมาก รักจนเกลียดเลยมั้...

 PART : ไอซ์ “พวกนายหยุดเดี๋ยว นี้ นะ” ผม เต้ย วิทย์ หันไปมองตามเสียงตะโกนดังมาจากข้างหลังเห็นพี่พี พี่ธนา วิ่งยิ้มกันมา พี่นาโนตามมาไม่ห่าง ใบหน้างอแสดงถึงอารมณ์เสียสุดๆเลย สองคนที่วิ่งนำมาก่อนคงไปหาเรื่องแกล้งอะไรแน่ “พี่พี...อือ...จุ๊บ” ได้แค่เรียกชื่อ เพราะวิ่งมาถึงก็ปิดปากผมสนิท “คิดถึงจัง ไปนะ” พี่พีวิ่งต่อ ตามด้วย พี่ธนา พี่นาโน ที่พยายามวิ่งไปติดๆ แต่ละคนเติมพลังจากแฟนตัวเอง ตามทางที่พวกพี่ๆ วิ่งไปเรียกเสียงหัวเราะของหนุ่มสาวเป็นระยะ พอทำธุรเสร็จก็กลับมาที่ตึกเรียน ผมรู้สึกดีใจที่ได้คุยกับพี่พีบ่อยขึ้นไม่ว่าจะทางแชท โทรศัพท์ กล้องออนไลน์ เรายังคุยกันตลอดเวลา ยกเว้นเวลาเรียนที่ พี่พีอยากให้ตั้งใจเรียนมากกว่า ผมเองก็เห็นด้วย กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดด เผ็ง “พี่พี...?” ผมกำลังหันไปตามเสียงกริ๊ด หันมาก็เจอพี่พียืนยิ้มในระยะประชิด “เมื่อกี้เหมือนผมจะได้ยินเสียงอะไรตกแตก” พี่พีส่ายหน้า “สาวๆไง กริ๊ดพี่กัน” พี่พีพูด มันดูมีอะไรแปลกๆรึเปล่า “เชื่อสิ ใช่ไหม สาวๆ” พี่พีหันไปหาสาวกลุ่มที่นั่งใกล้เรา ต่างพยักหน้ายิ้มรับว่าจริง พี่จึงลูบหัวผม “เข้าเรียนได้แล้วมั่ง เดียวไม่ทันนะ ป่ะพี่เดินไปที...

 PART : พี “เอาละครับน้องๆ ฟังพี่หน่อยนะ การรับน้องในวันนี้มีจุดประสงค์เพื่อ...” เสียงของเต๋ากำลังอธิบายในการรับน้อง เต๋าคือรองประธานคณะผมเอง เดือนนี้เป็นกิจกรรมรับน้องของมหาลัยเรา ผมนั้นเป็นประธานคณะควรที่จะสนใจหน้าที่แต่หัวใจผมมันอยู่กับคณะตรงข้ามนี่เอง ก็หนุ่มน้อยมาดนิ่งเหมือนพี่ชายตัวดี แค่คิดก็โผล่หัวมาเลย รายนี้ดีขึ้นเยอะ เอาใจใส่ทุกอย่าง อินเลิฟสุดๆ แต่ก็ยังไม่รู้ว่าสิ่งที่พีทำนั้นเพราะทำตามที่พนักกันไว้ หรือ เปิดรับไอซ์แล้ว พียกมือขึ้นทักทาย ผมยักคิ้วให้เป็นอันว่ารู้กัน “อ้าว!! แม้..ท่านประธานบริหารมาเยี่ยมชมกิจกรรมของเราด้วย ยังไงมาแล้ว เชิญร่วมเป็นตัวอย่างในเกมนี้หน่อยสิครับ” เต๋าพูด นั้นไง เต๋าเป็นป๋าจัดให้อีกเช่นเคย พีนั้นเดินมาพร้อมกับวี ตำแหน่งรองประธานคณะบริหาร สองคนนี้ดีกรีไม่ธรรมดา ความเจ้าเล่ห์เป็นเลิศ ฉลาดเป็นกรด ปลาไหลขั้นเทพ อาจจะต่างกันที่ชั้นเชิงเล็กๆน้อยๆ ผมยังจำได้ตอนประชุมเรื่องนี้ สองคนนี้วางแผนมาจับเด็กคณะผม เดียวคงได้เห็นกัน ไม่อยากว่าอะไรมากเดี๋ยวจะกระทบมาถึงที่รักผม ที่ดูจะสนใจผมซะเหลือเกิน “วิธีการเล่น” พีถาม สายตาสองคนนี้เห็นไม่อยากจะเล่นด้วยเลย “อ๋...

 PART : พี การสัมภาษณ์ของผมจบลงด้วยการค้ากำไรจากไอซ์นิดหน่อย ยืนแกล้งไอซ์สักพักรู้สึกถึงสายตาการจ้องของบรรดาแฟนคลับไอซ์ ผมที่กำลังกอดไอซ์หันไปมองก็ยิ้มกันแห้งๆ หัวเราะกลบเกลื่อน ในสายตาทุกอาจดูลงตัวในตอนนี้ ผมเองก็หวังว่าทุกอย่างจะดีขึ้น ผมพาไอซ์เดินไปรวมกับอีกสามคู่ที่ยืนยิ้มหน้าบานแอบทำตาสงสัยมาที่ผม สำหรับผมในตอนนี้การอยู่กับไอซ์ ผมรู้สึกดีกับการได้แกล้ง ดูแลเด็กขี้แหย่อย่างร่างบาง “ไงคุณชาย ตกลงยังไง” ธนาที่มีท่าทีสงสัยในตัวผมรีบเข้ามาถามเรื่องนี้ก่อนใคร ระหว่างเดินไป ที่รถกัน “ก็ไม่มีอะไร พึ่งสอบสัมภาษณ์กันไป” ผมตอบแบบตรง ธนายังไม่เข้าใจอยู่ดี แต่หูที่สามที่ได้ยินอย่างนาโนหยุดเดินหันมาจ้องหน้าผม “ต้องมาสัมภาษณ์อะไรอีก!!! ในเมื่อ พ่อแม่ เพื่อนที่ดีอย่างเขาและธนายืนยันนอนยันอยู่เนีย!!! ของเขาดีจริงอะไรจริง” นาโนร่ายมายาวยืดการรันตีความเป็นเด็กดีของร่างบาง “ขอโทษครับ คุณนาโน ของที่ว่าเนียผมยังไม่ได้กินเลยจะรู้ได้ยังไงว่าดีจริง” ผมพูดแกล้งประชดประชันนาโน “แม้...คุณพีครับ กระผมก็เห็นคุณทั้ง ดม ชิม เป็นว่าเล่นยังไม่รู้อีกหรอครับ ว่าอร่อยรึเปล่า” ธนาพูดขึ้นมาเล่นผมบาง แต่งานนี้ได้ยิน...

PART : ไอซ์ “ก็กำลังง้อแฟน ขี้งอน หัวดื้อ อยู่ไงครับ คุณไอซ์” ดูพี่เค้าตอบกลับมาถึงกับทำอะไรไม่ถูก รู้หมดเลย ว่าผมงอน กำลังคิดจะดื้อกับเค้าอยู่ “พี วันนี้นายเป็นอะไร อยู่ดีๆก็จะเอาไอซ์ไปนอนด้วย” ใช่ ครับ พี่ธนาพูดถูก พี่พีต้องมีแผนแกล้งผมรึเปล่า หรือ จะเอาใจแม่ตัวเอง ดูจะไม่ใช่นิสัยพี่เท่าเลยนะ “ก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลย ธนา ดูคุณป้าจะชอบไอซ์มาก” พี่นาโนพูด เดินมาข้างหลังผมอีกที่โดยที่พี่พียังลูบอยู่ที่หัวไหล่ “เพราะไม่ว่ายังไงตำแหน่งสะใภ้บ้านนี้ก็ตกเป็นของไอซ์แล้ว” พี่นาโนพูดใกล้กับแก้มผมเลย ทำไมพูดถึงสรุปแบบนั้นอ่ะครับ “ก็ดูแล้วน่าจะใช่เลยนะ แบบนี้ใครกล้าแตะไอซ์มีเรื่องเป็นแน่” พี่ธนาพูดขึ้น ใบหน้ามีรอยยิ้มกรุมกริม หันมาทางพี่พีกับผม “ให้ความหวังกันซะจริง แต่ก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะ เพราะดูออกเหมือนกัน” พี่พีพูดและทอดเสื้อสูทออกมาคลุมไหล่ผมไว้ “นี้พวกพี่กำลังพูดอะไรกัน ผมกับคุณป้าคุยกันเรื่องทั่วไป ตำแหน่งอะไรนั้นก็ดูจะไม่มีทางเป็นจริงได้หรอก” ผมพูดออกไปเพราะรู้ความจริงของเรื่องนี้ดี “ใช่แล้วค่ะ น้องไอซ์ เรื่องตำแหน่งสะใภ้มันต้องของผู้หญิงสิค่ะ จะเป็นผู้ชายได้ยังไง” เสียงหนึ่งดังขึ้น พอเห็นหน้า...

 PART : พี “อย่าทำตัวน่ารักมากนัก เดียวผมจะกินซะก่อน ที่จะได้พูดคำว่า รัก” ก้มลงไปกระซิบที่ข้างหูไอซ์ ไอซ์ที่มีอาการง่วงเงียอยู่หันมาเผชิญหน้ากับผมอย่างรวดเร็ว “ปลุกผมหรอครับ นึกว่าพี่ขู่ผมซะอีก” ไอซ์มีน้ำเสียงดูงอนนะนี้ เด็กน้อยจริงๆ หมั่นเขี้ยวจริงๆ ก้มลงไปหอมแก้มอีกสักที “นี้ผมชักจะคิดว่าพี่ชอบผมจริงๆแล้วนะ ลุกเลย ผมจะเข้าห้องน้ำ” แขนทั้งสองข้างของไอซ์ดันผมอยู่ พูดมาเนียคิดว่าผมควรทำยังไงดีกับเด็กที่หน้าแดงมาก ก้มลงไปจูบเม้นเบาๆ ไปเรื่อย ลงโทษที่ใช้น้ำเสียงงอนไม่มีเหตุผลแบบนี้ ไอซ์กจากที่ดันไหล่ก็เปลี่ยนมากอดคอแทน ยอมให้จูบโดยดีทั้งที่คิดว่าจะงอนผมอยู่ ผมพอเดาออกเรื่องอะไรที่เจ้าตัวจะงอนผม ข้อหาทำให้อายได้ตลอดเวลาอยู่ด้วยกัน “ตาพี ปลุกน้อง...ตื่น...รึ....ยัง” เสียงคุณนายเสียงใสมาแต่ยังไม่เปิดประตู เปิดมาก็เงียบเสียงไปเลย ผมถอนจูบจากไอซ์ แต่ก็ยังคร่อมตัวไอซ์อยู่ “ผมไม่ได้ห้ามไม่ให้คุณคิดนิ” ลุกขึ้นยืนเอาเสื้อมาคลุมไหล่ตัวเอง เดินไปที่โต๊ะทำงาน หันมาที่คุณนายยืนยิ้มอยู่ที่ประตู คุณนายท่านรีบเดินมาที่ไอซ์ ที่ลุกขึ้นนั่งตัวแทบจะแดงไปทั้งตัว “เป็นอะไรรึเปล่าลูก หน้าแดงเชียวมีไข้รึเป...

PART : ไอซ์ “ฝันหวาน พรุ่งนี้ไปรับแต่เช้า รอที่หน้าบ้าน” พี่พีส่งมาให้ พรุ่งนี้จะมารับไปไหนแต่เช้า ได้ข่าวว่าพี่ต้องไปทำงานไม่ใช่หรอครับ “ชังเถอะ คิดมากปวดหมอง นอนๆ ตื่นสายซวยแน่” ผมหลับตาลงเหมือนจะอมบยิ้มนิดๆ ไม่นานเกินรอก็จมสู่การหลับลึก ตื่นเช้ามาผมก็รีบแต่งตัวเพราะดันหลับเพลิน ดีที่พี่เค้าโทรมาบอกว่ากำลังออกมาแล้ว เมื่อทุกอย่างพร้อมรีบวิ่งลงไปทันที พอถึงหน้าบ้านก็เห็นพี่พียืนพิงรถมองมาทางผม ไปถึงก็ยกมือไหว้อย่างดี “สวัสดีครับ ขอโทษที่สายไปนิด” พี่พีก็แค่พยักหน้ารับ ทำไมบรรยากาศมันแปลกนะวันนี้ พี่เค้าก็เปิดประตูรถให้ผมเข้าไปนั่ง “ผมจะมาส่งเองนะครับ” พี่พีบอกผู้ดูแลที่บ้าน ผมก็ลงมานั่งประจำที่ รัดเข็มขัดเรียบร้อย พอพี่พีมานั่งก็สตาร์ทรถออกเลย พอติดไฟแดงตรงสี่แยก ผมก็รีบบอก “พี่ครับ พี่ยังไม่ได้รัดเข็มขัดครับ” พี่พีหันมามองผม “คุณช่วยหน่อยแล้วกัน ผมเจ็บไหล่” พี่พีชี้มาที่หัวไหล่ด้านซ้าย ผมจ้องพี่เค้าอยู่แปปจะเอาไงดีละเนีย “คุณรีบหน่อย มันจะหมดเวลา” พี่พีเรียกจนผมสะดุ้งเลย ผมเอื้อมไปทั้งตัว ยืนแขนออกไปจะไปจับสายรัดนั้น เสียงดังฟอดใหญ่ แทบจะฝังจมูกลงบนแก้ม ผมตกใจจึงหันหน้ามา ปลายจมูกของ...

PART : พี หลังจากหอมแก้มไอซ์ไป ผมก็ขับรถกลับมาบ้านเลย ผมรู้สึกตลกตัวเองที่ทำกับไอซ์แบบนั้นมันไม่มีเหตุผลต้องทำแต่ผมก็ยังเลือกที่จะทำ กลับมาถึงก็ขึ้นห้องนอนทันที เดินตรงมาที่โต๊ะทำงานตัวเองเอนตัวพิงเก้าอี้แล้วหลับตาวินาทีนั้นกำลังคิดอะไรอยู่นะ หรือ เพราะรู้อยู่แก่ใจอยู่อย่างนึงว่า ถ้าใครเข้าใกล้ไอซ์ คนนั้นต้องชอบไอซ์เป็นแน่ ไอซ์เป็นคนหนึ่งที่น่าสนใจ “กลับมาแล้วหรอ ตาพี” เสียงคุณนายของบ้าน ทำให้ผมลืมตาขึ้นมามอง คุณนายท่านกำลังยืนนกอดอกมองที่ลูกชายตัวเอง “ครับ พึ่งมาถึง ไม่เห็นรู้เลยว่าแม่กลับมาแล้ว” พ่อแม่ไปดูงานที่ต่างจังหวัด ผมจึงเข้าไปดูงานที่บริษัทแทนบ้าง พ่อบอกว่าต้องฝึกเอาไว้ เพราะนั้นคือสิ่งที่ผมต้องรับช่วงต่อจากพ่อ “มีอะไรทำให้ พี ต้องคิดมากขนาดนั้นหน่า” คุณยานท่านทำท่าคุ้นคิด เล่มาที่ผมแบบยิ้มๆ ใครไปรายงานอะไรให้คุณนายท่านละเนีย “ไม่มีอะไรครับ ผมแค่พักสายตาก่อนทำงานต่อ” ผมหันมาสนใจแฟ้งงานที่วางเรียงเป็นระเบียบตรงหน้า “นึกว่าจะคิดถึงหนุ่มน้อยน่ารักซะอีก” คุณนายท่านนั่งเท้าคางมองผม ที่อ่านเอกสารก็เซ็นต์ไปผลาง คิดอยู่แล้วเชียว “แถมไปนอนบ้านเค้ามาแล้วด้วย ปกติไม่เห็นจะชอบนอนที่ไหนเล...

PART : ไอซ์ ระหว่างที่นั่งพวกพี่ๆไปประชุมผมกับเต้ยก็นั่งทำการบ้านที่อาจารย์สั่งกันอย่างเงียบ ฟังเพลงไปบ้างเพลินดีจนเกินไปเริ่มจะง่วงแล้วหลับไป จนได้ยินเสียงเรียกของพี่พี “ไอซ์ พี่กลับมาแล้ว” พี่พีพูด และนั่งกางแขนอยู่ เหมือนรอผมอยู่ ผมพูด “พี่กลับมาแล้วหรอครับ ผมง่วงจังเลย” ผมก็ยกแขนกอดคอและขึ้นมานั่งบนตักพี่พี หอมต้นคอทีนึงก่อนว่างหน้าซบที่ไหล่พี่เค้าด้วย เหมือนอยู่ใกล้พี่พีมากจนได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นแรงมากผมก็เลยเงยหน้า... ผมพูด “ทำไมหัวใจพี่เต้นดังจัง แสดงว่าพี่เริ่มชอบผมรึเปล่า ฝันแน่ๆ” ผมต้องยิ้มอยู่แน่เลย พี่พีกำลังยิ้มอยู่ด้วย ผมเลยกลับไปกอดอีกรอบ ฝันดีเป็นบ้า... จนมีเสียงอีกครั้ง “ถ้าคุณยังไม่ตื่น ผมจะแล้วจูบนะ” พี่พีพูด เป็นเสียงกระซิบที่ข้างหู หื้ม...ตื่น ผมจึงลืมตาเงยหน้ามามองอีกฝ่าย ซึ่งใบหน้าที่ปลายจมูกมาชนกัน นี้ถ้าจมูกไม่โด่งคงได้จูบกันจริงๆ กระพริบตาอยู่หลายรอบแน่ใจแล้วว่าเป็นเรื่องจริงไม่ได้ฝันไป ถ้าผมจะลองใจกล้าสักครั้งละมันจะเป็นยังไง ในเมื่อพี่จะจูบงันผมให้แค่จุ๊บไปแล้วกัน ผมแค่กดริมฝีปากตัวเองลงไปเบาแช่ไว้ไม่นานเพียงสัมผัสเท่านั้น เงยหน้ามามองพี่พีอีกที พี่เค้าดูต...

PART : พี ตอนนี้ผมกำลังกินข้าวกับไอซ์และอีกสองคู่ คุยเรื่องที่ไอซ์ถูกเตือนสาเหตุมาจากผมเอง เมื่อเช้าตอนแยกกันไป ผมก็กลับมานั่งคุยกับ ธนา นาโน ต่อสองคนนี้ก็ถามความเป็นไประหว่างผมกับไอซ์ก็บอกว่าไม่อะไรแล้วก็กลับขึ้นมาทำงานที่ห้องตัวเอง วันนี้ไม่มีเรียน มีประชุมตอนบ่าย ทำงานเสร็จก็คิดไว้ว่าจะไปรับไอซ์ที่คณะ เดินขึ้นไปถึงห้องที่ไอซ์เรียนอยู่ ผมก็ได้ยินเสียงผู้หญิงคุ้นๆกำลังเตือนไอซ์ ฟังสักแปปก็เดินเข้าไปหาไอซ์ กลุ่มนี้เป็นเพื่อนร่วมห้องกับผมเอง “ก็ล็อคเป้าหมายไว้แล้วกัน เพื่อเกิดปัญหาขึ้นมาจริงๆ จะได้จัดการได้ง่าย” ธนาพูด ผมก็พยักหน้าเห็นด้วย “ไอซ์ กลัวไม” นาโนพูด ถามไปทางไอซ์นั่งกินเงียบๆ ไอซ์ส่ายหน้าด้วยเคี้ยวข้าวอยู่ “ลองแตะไอซ์สิ พี่พีของไอซ์จะจัดการทันที” ธนาพูด ทำเสียงล่อเลียนผม ไอซ์ละกินไปขำไป ผมพูด “วิทย์ เรื่องเอกสารเสร็จไม” มองไปทางวิทย์ดูเหมือนธนาจะจับมือตอนกินข้าวด้วย “เลขาพี่จัดการหมดแล้วครับ เค้าพึ่งส่งไลน์มาบอก” วิทย์พูด หันไปจ้องธนาจนธนายกมือขึ้นสองข้าง วิทย์จึงหันมากินข้าวดีๆได้ ส่วนอีกคู่กินข้าวประมาณแบ่งกันตลอด ผมจึงมากินของตัวเองบ้าง มองดูคนข้างๆนั่งกินไปอมยิ้มไป ตอนแรก...