PART : นาโน กับ เต้ย
ทริปกลางปีของชาวมหาลัย พีจัดให้เป็นแบบบำเพ็ญประโยชน์ช่วยเหลือสังคมด้วยการบรูณะวัดในต่างจังหวัด เป็นวัดขนาดเล็กที่ยังสร้างด้วยไม้เก่า แบ่งงานไปตามลักษณะความสามารถของแต่ละคณะ แต่นี้ก็กลางปีแล้วที่ผมรู้จักรุ่นน้องต่างคณะที่ความป๊อบไม่เคยลดลงเลย
“ป๊อบไม่ว่า แต่ถ้านายกล้านอกใจ นายตายแน่ เต้ย” เป็นคำพูดติดปากผมไปเสียแล้ว เวลาที่เจอสาวๆมารุมล้อมเต้ย
“พี่นาโน เดียวผมจับพิมพ์ พี่ก็ร่างดินสอนะครับ” เต้ยที่ยืนซ้อนด้านหลังสาเหตุมาจากตัวเตี้ย
“อืม อย่าให้สูงบ้างนะ” ผมใช้ปลายดินสอล่างตามพิมพ์ที่เต้ยว่างไว้ให้
“นี้สองคนข้างบนอ่ะ ทำงานหรือว่าสวีทกันอยู่” ธนาตะโกนขึ้นมา
“คนทำงานอยู่ อย่ามาแซวเขานะ” นาโนพูด มือไม่ว่าง ปากทำงานแทนไป
“พวกตัวว่างเหรอ มาอิจฉาถึงที่” นาโนว่างมือหันมากอดรุ่นน้องที่ยกตำแหน่งแฟนเป็นทางการแล้ว
“ลงมาเถอะตัว แบบนั้นมันอันตราย เดียวเต้ยจะแย่ไปด้วย” พี พูด นาโนทำหน้าลิงหลอกเจ้าใส่พี ค่อย ๆ ลงมาให้เต้ยลงมาก่อน ตามด้วยนาโน
“มีเรื่องอะไรอ่ะ” นาโนถาม มือไม้ก็ปัดชัดให้แฟนหนุ่ม แอบหวาน น้ำตาลไม่ต้องเติม
“เรามีประชุมสรุปงานในภาคเช้า” พี พูด แต่สายตาพ่อประคุณอยู่ที่ร่างอรชรของไอซ์กำลังตั้งใจทำงาน
“เต้ย เดียวบอกวิทย์ ไอซ์ เอาข้าวมากินที่ตรงข้างๆที่พวกพี่ประชุมกันนะ” ธนาบอก แล้วเดินนำไปก่อนเพราะข้างหน้าวิทย์กำลังมาช่วยไอซ์
“พีไม่รีบไปเหรอ หรือ หลังจากนี้ก็ทัน” นาโนพูด คุณชายแกหันมายิ้ม ไม่พูดอะไรเดินผ่านไปเงียบๆ ทำเอารุ่นน้องที่น่ารักถึงกับเซ็งไปเลย
“ผมไปนะ เดียวตักกับข้าวอร่อยๆมากินด้วยกัน” เต้ยบอก เดินไปชวน ไอซ์ วิทย์ ไปที่ศาลาทำอาหาร
การประชุมในภาคเช้า เราทั้งห้าคณะ มาสรุปงานเพื่อเช็คงานกับการใช้เวลา และของที่จำเป็นต้องใช้ ให้ทันกำหนดเวลาที่ตกลงกับทางวัดไว้ หลังจากประชุมเสร็จ พีบอกว่า ถ้างานเสร็จก่อนกำหนดมีโปรแกรมเที่ยวหนึ่งวันจึงเดินทางกลับ แน่นอนได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี ทุกคนก็แยกย้ายไปกินข้าว ส่วนโอเอซิดหนุ่มๆของเราก็เดินมาถาดอาหาร ของว่างพร้อม ดูแลกันดีเหลือเกิน
“พี ได้ข่าวว่าเดี๋ยวนี้นายเอาไอซ์ไปนอนด้วยบ่อยเหรอ” อยู่ดีๆ ธนาก็ถามขึ้นระหว่างกันข้าวกัน
“ฮะ แฮ่ก แฮ่ก ....พี่ธนา!” ไอซ์ถึงกับไอ คนข้างกายอมยิ้ม มือส่งน้ำ ลูบหลังให้ ไม่มีคำแก้ตัวใดๆ
“แม้ ธนา ตัวก็ใช้คำซะ มันดูไม่งามนะ ต้องบอกว่า รับไปนอนค้างเป็นเพื่อนด้วย” ผมก็ล้อเลียนไปเรื่อย โดยมีหนุ่มรุ่นน้องดูแลไม่ห่าง
“พอ พอ กินข้าว งานยังรอท่าอยู่” พีพูด ปากพูด แม้มือยังค่อยเช็ดหน้าตาให้แฟนตัวเอง อย่างแกล้งๆ ด้วยนะ
“พี่พูด แต่มือพี่ยังแกล้งผมอยู่เลย” ไอซ์พูด จับมือแฟนหนุ่มขี้แกล้งลง หันมาป้อนข้าวใส่ปากให้ ที่นั่งมองกันอยู่ถึงกับขำ เดียวนี้ไอซ์มีตอบโต้บ้างแล้ว
หันมามอง เต้ย ถึงอายุน้อยกว่ากลับแสดงความเป็นผู้นำได้ดี มีเหตุผล สุภาพบุรุษ ยังเป็นที่จับตามองของสาวน้อย หนุ่มน้อย ในมหาลัย เขายอมผมเกือบทุกอย่าง ขอเพียงให้บอก อะไรที่เขาสามารถทำให้ได้ เขาก็จะทำให้เต็มที
หลังจากกินข้าวกันเสร็จ ก็ทำการตกลงว่าเมื่อเสร็จงานไปเจอกันที่น้ำตกเป็นที่อาบน้ำกัน แต่กว่าที่รุ่งพี่อย่างเราจะไปถึงรุ่งน้องและเป็นที่รักก็เล่นน้ำกันช่ำปอดแล้ว ภาพที่เห็นก็เป็นหนุ่มน้อยถอดเสื้อโชว์ผิวขาวผ่องเล่นน้ำกัน ภาพลำดับตามคือผมกับธนากลืนน้ำลายลงคออย่างปิดไม่มิด ส่วนพีสงวนท่าที มีเพียงสายตาจับจ้องเนื้อขาวเนียนของไอซ์ไม่วางตา
“พี่นาโน มาแล้วเหรอครับ มา มา ผมถูหลังให้” เต้ยเรียก จับมือพาเดินไปใกล้ๆ น้ำตก
“เดียวครับ”
“นั่งบนตักผมดีกว่า นั่งบนหินเจ็บก้นแย่” เต้ยเห็นผมทำถ้าจะนั่งกับหิน
“ผมไม่ทำอะไรหรอก เราเป็นแฟนกันนะครับ” เต้ยพูด เห็นว่าผมชั่งใจคิดอยู่นาน โดยที่เจ้าตัวใช้น้ำเสียงแนวน้อยใจนิดหน่อย
“ครับ ก็ได้” ผมตกม้าตายด้วยน้ำเสียงแบบนี้ทุกทีสิ เดินไปนั่งหันหลัง เต้ยก็ลงมือขัดๆ ถูๆ อย่างเบามือ นั่งสักพักแบบนี้ก็ไม่เลวนะ
“เต้ย นายว่าเราทั้งสามคู่จะเป็นยังไงต่อมันใกล้โค้งสุดท้ายแล้ว” ผมหันไปพูดกับร่างหนา เมื่อคิดได้ว่าระยะเวลาใกล้มาถึงคนตรงหน้ายังไปต่อกับเขาได้อีกแค่ไหน เต้ยโอบเอวหลวมๆ เกยค้างบนไหล่ผม
“พี่คิดว่า ผมจะปล่อยพี่ไปเหรอ”
“ไม่มีทางหรอก ผมรักพี่มาก”
“ผมพร้อมทำทุกอย่างเพื่อ พี่นาโน”
“ผมไม่รู้ว่า พี่พี วิทย์ จะเป็นยังไง”
“แต่ ผมรู้ว่าคนที่รักก่อนมักจะเสียใจก่อน ถ้าอีกฝ่ายไม่รัก” เต้ยพูด ด้วยความคิดที่ว่า เขารักพี่นาโนมานาน เขาดูแลอย่างดีตามร่างบางต้องการ แต่ร่างบางกัลป์กังวลเรื่องของเวลามากเกิน เขาจึงจำเป็นต้องย้ำว่ารักอีกฝ่ายมากแค่ไหน
“ขอโทษที่ทำให้นายกังวลไปด้วย”
“พี่ก็แค่ถาม พี่ยังย้ำคำเดิมอยู่ตลอดนะ”
“ถ้ามันจะเป็นไปแบบนี้คงดีไม่น้อย” นาโนกอดตอบอีกฝ่าย ผมรู้ดี เต้ยรักผมมาก และผมก็รักเต้ย ซึ่งเราทั้งคู่บอกกันเสมอ
“ยืนยันคำเดิมของพี่มันอะไรหน่า บอกได้ไหมครับ คนน่ารักของผม” เต้ยพูด ใบหน้าที่อยู่ใกล้ยืนมาสบตาด้วยความหวานบ่งบอกถึงความต้องการอะไรบ้างอย่าง
“ก็...รักเต้ยไงครับ จุ๊บ...!” เห็นแล้วอย่างเขิน แต่ทนลูกอ้อนไม่ไหวเหมือนกัน ก้มหน้าลงไปจุ๊บสักที มองหน้าหัวเราะใส่กันซะงั้น
“คู่นั้นอ่ะ ”
“ทำอะไรแกร่งใจคนอื่นเขาบ้างสิ มันอิจฉานะ” ธนาตะโกนมาจากโคดหินอีกฝั่ง ที่เห็นเพื่อนกับแฟนหนุ่มกอดกันกลม อิจฉาโคตร เพราะไล่จับวิทย์ที่ตอนนี้เหนื่อยยอมให้กอดแต่โดยดี
“ก็มันหนาว ต้องกอดกันสิ”
“มีแฟนออกจะหล่อ กอดกันให้อิจฉาไง”
“จะไปเหมือนคู่หลังตัวเหรอ ที่แอบจู้จี้กัน”
“โดยที่ตัว วิ่งไล่จับวิทย์อยู่” ผมพูด เดินลุยน้ำมาหาเพื่อนที่ยืนรอไปอาบน้ำทำกิจกรรมอื่นต่อ
ภาพตรงหน้าของผมเห็นเพื่อนและคนรักของเพื่อนเดินกอดกันเป็นคู่ๆ และคนข้างกายของผม ที่โอบกอดเพื่อให้อุ่นกาย อุ่นใจ แม้บอกรักน้อย แต่เขาคนนี้ไม่เคยแคร์กับยังมอบความรักอย่างไม่หยุดย้อน ตั้งแต่ต้นถึงตอนนี้ เขายังยืนข้างๆ บอกรัก ดูแล ห่วงใย ผู้ชายคนนั้น คือ เต้ย ผู้ชายที่ผมเลือก เขาคือคนที่ใช่สำหรับผม
Comments
Post a Comment