PART : พี
วันนี้ผมมารับไอซ์เช้ากว่าทุกวัน เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้าย ที่พวกเราตกลงกันไว้ วันนี้คือวันที่ต้องจบเรื่องสักที ผมแน่ใจแล้วในทุกๆเรื่อง ผมรับรู้ความรู้สึกของไอซ์ ผมมีความสุขและสบายใจที่ได้อยู่กับไอซ์ มันถึงเวลาที่ต้องบอกไอซ์ตรงๆเสียที ผมรอไอซ์หลายนาที จนออกมายืนข้างนอกรถ ก่อนออกมาก็ส่งข้อความมาบอกแล้ว
“แปลกจัง” ผมหันมามองนาฬิกาข้อมือ จนมีแม่บ้านมาบอก
“คุณพีคะ คุณไอซ์ตัวร้อน ไม่สบายอีกแล้วคะ” เท่านั้นผมจึงรีบเข้าไปดูทันที เกิดอะไรขึ้น ผมเดินตรงไปที่ห้องไอซ์ ทันที เปิดมาร่างบางนอน ตัวอมชมพู ร้อนไปทั้งตัว ผมรีบจัดการเช็ดตัวให้ เสร็จก็บอกให้แม่บ้านดูแลต่อ และค่อยส่งข่าวบอกอาการตลอด ผมเดินกลับมาที่รถเพื่อไปที่มหาลัยตามกำหนด ระหว่างขับรถไป “คงต้องเลื่อนวันสุดท้าย”ออกไปอีกหนึ่งวัน ผมตัดสินใจส่งข้อความเลื่อนนัดต่างๆ ออกไป
“พี นี่มันอะไร”
“นายยังอยากกลับไปอีกเหรอ”
“กลับไปเจ็บเจียนตายอีกทำไม” มาถึงธนาจัดผมก่อนเลย เรื่องอะไรละงานนี้ วิทย์ส่งรูปมาทางไลน์ให้ดู รูปผมเดินห้างกับเจนอดีตแฟนผมเอง
“วิทย์ ตั้งแต่เมื่อคืนใช่รึเปล่า” วิทย์พยักหน้ารับ
“แสดงว่าร้อนไห้ด้วยสินะ” ผมรู้แล้วว่าอาการแบบนี้จะทำให้ไอซ์ป่วยเร็วมากกับเรื่องที่เขาคิดหนักๆ
“ตัว บ่นอะไร แล้วนี้จะเอายังไง”
“ไอซ์ เห็นเองกับตา ความรู้สึกเขามันแย่มากเลยนะ” นาโนพยายามให้ผมเข้าใจคนที่รักผมมาก แล้วเห็นผมอยู่กับผู้หญิงที่เป็นอดีตคนรักที่ไม่เคยลืม
“เออ แล้วไอซ์ยังไม่มาเหรอ”
“อย่าบอกนะ ว่าป่วยอยู่บ้าน” ธนาถามหาแบบทำไมผมยังยืนอยู่ตรงนี้
“เอาละ เราจะอธิบายทุกอย่างในวันพรุ่งนี้”
“วันนี้เราจะไปดูแลไอซ์ที่บ้าน”
“พรุ่งนี้คือวันตัดสินเรื่องที่เราตกลงกันไว้”
“อย่าลืมทำตามข้อตกลงด้วยละ นาโน ธนา” ผมเดินกลับไปที่รถเพื่อไปหาไอซ์ อยากให้ดีขึ้นมาที่พรุ่งนี้ไปฟังคำอธิบายจากผมเอง ระหว่างทางซื้อของกินไปให้คนป่วยใจหน่อย มาถึงได้รับการตอนรับ เดินขึ้นตรงถึงห้องไอซ์ เปิดประตูร่างบางที่แม่บ้านรายงานว่านอนอยู่ กลับไม่ได้อยู่บนเตียง ผมกำลังเดินลงไปถาม แต่เห็นประตูข้างทางลงบันไดเปิดแง่มๆ เมื่อผลักไปเบามือ ผมตกอยู่ในภวังค์ ในห้องนั้นมีแต่รูปของผมที่ต่อกันเป็นใบหน้าผมที่ยิ้มอยู่ มองไล่มาก็พบไอซ์นอนสลบอยู่
“ไอซ์ ไอซ์ ตื่นสิครับ ไอซ์” ผมเห็นถ้าไม่ดีรีบพากลับห้องนอนไปก่อน เรียกแม่บ้านถามหาอุปกรณ์ปฐมพยาบาล หลังจากนั้นผมก็ขอดูแลเอง มีอะไรจะเรียก ผมนั่งเช็ดตัวไปเรื่อย จนหย่อนตัวลงไปนอนกับคนป่วย ผมดึงร่างบางเข้ามากอดไว้
“พี่...พี” ไอซ์ค่อยๆเรียกชื่อของผม ออกลืมตามองผม น้ำตาของร่างบางค่อยๆไหลออกมา
“อย่าเป็นแบบนี้สิครับ”
“พี่ใจไม่ดีครับ อย่าร้องไห้เลยครับ”
“ขอโทษนะครับ ที่ทำให้เสียใจอีกครั้ง”
“แต่นี้จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว...” ผมจึงประกบริมฝีปากไปที่ริมฝีปากของร่างบางนั้นอย่างทะนุถนอมแผ่วเบา ออดอ้อนเล้าโลมจนร่างบางอ่อนระทวยตามแรงชักจูงก่อนเสื้อผ้าที่สวมอยู่ค่อยๆ ถูกปลดออกไปอย่างเชื่องช้า
สายตาคมกวาดไปทั่วเรืองร่างขาวผ่อง ชื่นชมความงามที่เหมือนเสกสรรปั่นแต่งมาอย่างดี ไม่คิดเลยร่างบางตรงหน้าจะซ่อนความงามของร่างกายที่อวบอิ่มไปทุกสรรพางค์จนผมแทบหยุดหายใจ รู้สึกอดทนเหลือเกินที่นับจากวินาทีนี้จะได้เป็นเจ้าของร่างงามนี้
“พี่ พี”
“อา!” เสียงกระเส่าเรียกร้องก่อนเริ่มหยอกเย้า สำรวจไปทุกตารางนิ้วที่เป็นของร่างบาง นำพาสิ่งมหัศจรรย์ของร่างหนาตามแรงขับเคลื่อนที่มีอยู่เต็มเปี่ยมนั้น เสียงครางกระเส่าเร่าร้อนประสานกันตามแรงลมที่พัดไหวต้นไม้ใบหญ้าพลิ้วหน้าต่างห้องไปมา คลื่นลมแห่งความรักได้ผ่านพ้นไปอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน
“นาย พี!” เสียงธนาทำผมสะดุ้งตื่น หันมามอง
“นี้...นาย ทำ คือ..” อะไรของหมอนี้ ทำเหรอ ผมรีบหันมามองไอซ์ที่ผมกอดมาตั้งแต่เย็นวาน นอนอีกที่ก็เช้าเลย
“เป็นยังไงบ้าง ดีขึ้นรึยัง” ผมหันไปจับหน้าผากเพื่อหวัดไข้ ที่ดูลดลงแล้ว แต่ไอซ์ดูนิ่งๆ
“ครับ ดีขึ้นแล้ว...มั้ง” ไอซ์ตอบแบบเขิน ไม่ยอมมองหน้าเลย ผมก็รู้อยู่แก่ใจนะ ว่าผมทำอะไรลงไปแล้ว
“สองคนออกไปก่อน”
“บอกแม่บ้านเตรียมอาหารด้วยนะ”
“เดียวตามลงไป” ผมบอก ธนากับวิทย์ลงไปรอก่อน ผมอยากอยู่รำพังกับไอซ์
“ไอซ์ หันมาหาพี่สิครับ”
“โกรธพี่ไหม ที่ทำแบบนี้”
“ขอโทษนะ ที่ทำให้ร้องไห้อีกแล้ว” ผมลูบแก้วเนียน สายตาเราสบกัน
“ไม่ครับ เราอาบน้ำดีกว่าครับ”
“เดียวสองคนนั้นรอทานข้าวนาน” ผมจึงพาไอซ์ไปอาบน้ำ ตอนแรกจะไปช่วยแต่เจ้าตัวบอกว่าไหวไม่เป็นไร เราจึงผลัดกัน ออกมา ไอซ์เตรียมเสื้อผ้าให้ใส่พร้อม ไอซ์ยังใส่เน็คไทให้ สายตาผมยังมองไอ้ท่าทางแบบไม่สนใจนี้แหละที่มันขัดตาเสร็จไอซ์เดินนำไป ท่าทางการเดินมันบอกให้ผมรีบไปประคองร่างบาง
“ผมเดินได้หรอก ไม่ต้องประคอง”ไอซ์ทำเสียงดุ แบบเขินๆ
“ไม่เป็นไร พี่อยากทำ ป่ะ” ผมรีบพาไอซ์เดินลงไปทานข้าว ผมอยากจบเรื่องให้เร็วที่สุด ก่อนที่ผมจะทำร้ายไอซ์ไปมากกว่านี้ ผมรู้ว่าใจหนึ่งเขาอยากถามผมทุกเรื่องราว อีกใจหนึ่งถ้าเขาถามเขากำลังเข้ามายุ่งเรื่องของผมมากไปไหม ในเมื่อขณะนี้เขาไม่มีสถานะที่จะมาเป็นเจ้าของในตัวผม และนี้เป็นนิสัยของไอซ์
Comments
Post a Comment