ตอนที่ 24 : วันตัดสินของนายขี้อาย
PART:นาโน
“แย่สิ ก็ เต้ย ชอบ นาโนอ่ะ” ธนาพูด ผมหันไปทางเต้ยที่ยิ้นหน้าบานอยู่
ผมพึ่งเข้าใจเหตุการณ์ระหว่าง ธนา กับ พี เมื่อได้ยินในสิ่งที่ธนาพูดออกมาอะไรกัน สองคนนี้รู้เรื่องเดือนคณะสถาปัตแอบชอบผม ทั้งที่ผมก็มองดูทุกคนที่เข้าใกล้ผม มีทั้งคนที่กล้าแสดงออก และไม่กล้าแสดงออก แต่ไม่คิดว่าเดือนคณะอย่างเต้ยจะมาแอบชอบ
ผมพูด “แล้วคิดหรอว่า ถ้าเต้ยคบกับเรา เรื่องของพวกตัวจะจบลงอ่ะ” หันไปมองธนากับพี
“เราไม่คิดแบบนั้นหรอก เพราะมันอยู่ที่ ตัว ตัดสินใจ” พีพูด หันไปมองที่ธนา
“เราคิดว่าถ้าตัวคบกับเต้ยก็ดีนะ ตัวอาจจะเข้าใจพวกเค้ามากยิ่งขึ้น” ธนาพูด คำพูดของคนเหลี่ยมจัด กับ คำพูดของคนเจ้าเล่ห์ ไม่ควรเชื่อเลยทั้งสองคน แต่คนฉลาดอยากเห็นอะไรบ้างอย่างมันต้องกล้ากันหน่อย
ผมพูด “งันนายกล้าสารภาพรักต่อหน้าทุกคนรึเปล่า” ชี้ไปทางเต้ย ที่ตกใจกับคำพูดผม ธนาและพีหันมามองหน้าผม สองหนุ่มน่ารักก็ถึงกับร้องเสียงหลง
“แบบนี้ไม่เสี่ยงไปหน่อยหรอ เต้ยอาจจะเจอศัตรูเป็นร้อนเลยนะ” ธนาพูด ส่วนพียังนิ่งอยู่
ผมพูด “ใช่แล้ว เสี่ยง เพราะ วิทย์ ไอซ์ ก็ต้องเจอเหมือนกันนิตัว” ดูสิว่าใครจะ วินเนอร์
“อื้ม แบบนี้ก็ถือว่ายุติธรรมสำหรับวิทย์ดี แต่ ไอซ์ เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ด้วย” พีพูด น้ำเสียงที่ทำเป็นไม่รู้เนีย มันร้ายมากกเลยนะพี
ผมพูด “อ่า พียังไม่รู้สินะ เอาแบบนี้นั่งกันเป็นคู่ แล้วให้แต่ละคู่สารภาพกัน” ธนาเห็นด้วยรีบมานั่งใกล้วิทย์ โดยให้ไอซ์ไปนั่งคู่กับพี ส่วนผมก็เดินมานั่งคู่กับเต้ย
สถานการณ์ที่น่าอึดอัดแบบสุดอ่ะครับ มาที่คู่ผม พอถามก็ยังอายนิ่งไม่รู้จะเริ่มยังไง ส่วนธนาก็กล้าพูดออกตรงๆแต่วิทย์นิ่ง ต่อมาก็คู่พีก็ถามตรงแต่ไอซ์อายตัวแดงไปทั้งตัว จนเงียบแบบได้ยินเสียงถอนหายใจ
“เราว่าพอเท่านี้แหละ มากกว่านี้ก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร” พีพูด ลุกยืนเต็มความสูง กำลังที่จะหันหลัง แต่แล้วก็มีมือหนึ่งเอื้อมมาจับไว้ก่อน เป็นอะไรที่น่าตกใจนะ
“ผะ ผม ชะ ชอบ พะ พี่ คะ ครับ” ไอซ์พูด น้ำเสียงที่เหมือนจะร้องไห้ ติดขัด
“ผมชอบพี่ครับ” เต้ยพูด หันมาจับมือผม
“วิทย์ พี่ชอบวิทย์นะ” ธนาพูด นี้หนักกว่าใครก็โอบตัววิทย์เลย กลัวหนี้ไปอีก และด้วยความพร้อมเพียงก็คือ
“ผมรู้” พี, ผม, วิทย์ พูด ออกมาพร้อมกัน พอได้ยินว่าพีรู้ ผมจึงจ้องเค้า
“ธนา เอามือออกจากวิทย์ เดียวนี้ และ ตัวก็เลิกจ้องเค้าได้แล้ว” พีพูด แต่มือตัวเองก็ยังไม่ปล่อยเลยนะ นี่แสดงว่าแกล้งไอซ์หรอ ร้ายจริงๆ แล้วกลับมานั่งที่เดิม
“พี่นาโนจะคบกับผมจริงๆหรอ” เต้ยพูด หันกับมาสนใจเต้ย คิดอะไรดีๆออกแล้ว ผมเลยกระซิบบอกเต้ย
ผมพูด “ได้ แต่เราต้องดูกันไปก่อน และนายต้องช่วยอะไรพี่ด้วย ถ้าพี่ขอ นายจะตกลงไม” เต้ยพยักรับยิ้มหน้าบานไปเลย
ผมพูด “พี ตัว รู้เรื่องไอซ์ตั้งแต่เมื่อไร” เต้ยปล่อยมือผม ทุกคนหันหน้าไปทางพี
“เรารู้ตั้งแต่ตอนคุณไอซ์นอนห้องพยาบาล” พีพูด มองไปทางวิทย์เพราะธนายังไม่ยอมปล่อยมือ วิทย์ก็ไม่ได้ดิ้นอะไร แต่การทำแบบนี้ทำให้วิทย์เกลียดมาก
“แล้วก็รู้อีกว่าตัวคิดจะช่วยคุณไอซ์ด้วย โดยไม่ถามความเห็นจากเค้าเลย” พีพูด เออ งานนี้ก็พูดยากนะ แค่อยากให้คนที่ไม่มีหัวใจ ให้มีหัวใจเหมือนคนอื่นเค้าบางอ่ะ ตัวเอง งานนี้ต้องคุยยาว
ผมพูด “เต้ย วิทย์ ไอซ์ พวกนายไปเรียนได้ เย็นนี้มาเจอกันที่นี้ หลังเลิกเรียน ส่วนธนา พี พวกเราต้องคุยกันยาว” ธนาจึงปล่อยตัววิทย์, พีก็ปล่อยมือไอซ์
หันมาที่เต้ย จ้องหน้าผมซะ ตาหวานจนจะเป็นแกงเขียวหวาน ผมเลยยักมือปัดๆ ประมาณว่าไปได้แหละ เต้ยจับมือผม หอมแก้มฟอดใหญ่แล้ววิ่งหนีไปทันที ผมจับแก้มตัวเองหันไปทางเต้ยที่วิ่งไป ทำได้เพียงชี้หน้า “ไอ้เด็กบ้า” สมถบในใจ จนได้ยินเสียงมือแทคทีมกันของสองเพื่อนตัวดี ที่นั่งกอดคอกันแล้ว
ผมพูด “ฝากไว้ก่อน ตาเค้าบ้างพวกตัวจะหนาว” ว่าจะไม่เข้าไปยุ่ง งานนี้ขอเอี่ยวด้วยคนแล้วกัน
ผมพูด “พวกตัวจะเอายังไง จะตกลงคบไม บอกตรงๆ ว่าอยากรู้ โดยเฉพาะพี” ยังยิ้มอยู่ แต่ตาไม่ได้ยิ้มด้วย
“ตัวก็น่าจะรู้นะว่าถ้าคบมันจะจบยังไง เราไม่มีวันหยุดที่ใครได้หรอก” พีพูด
“ไม่ว่าจะทางไหน คุณไอซ์ก็มีแต่เจ็บ อาจจะเจ็บทั้งร่างกายและจิตใจ” พีพูด ตรงไปตรงมา นี้ พี เลยแหละ
ตั้งแต่พีเลิกกับผู้หญิงคนนั้น พีก็มีแผลลึกในใจมาตลอด พีไม่เคยแม้แต่จะร้องไห้ พูดจาโว้ยวาย ต่อว่าอะไรกับผู้หญิงคนนั้นในวันที่เลิกกัน จนถึงตอนนี้พีก็ยังคุยกับผู้หญิงคนนั้น ในฐานะเพื่อนที่หวังดีคนนึง เธอยังไปๆมาๆ หาพี เมื่อยามที่เธอไม่มีใครพีคือเพื่อนแก้เหงา เพื่อนปรับทุกข์ เวลาเธอจากไปพีก็ซึมบ้าเรียนบ้างาน และนี้ก็เป็นเหตุผลที่พีคบกับใครก็ไม่ยืน จนหลังๆมาเอ๋ยปากเองว่า ไม่มีวันหยุดที่ใคร มันจึงเป็นเรื่องยากที่ให้พีมาชอบไอซ์
ผมพูด “ยังไงตัวก็ต้องพิสูจน์ธนาเรื่องวิทย์ ระหว่างนั้นพิสูจน์การรอของไอซ์ ก็คงไม่เสียหาใช่เปล่า” ธนาพยักหน้าเห็นด้วย พีทำหน่ายๆ กับความคิดผม
“ตัวรู้อะไรไม ว่าการประกาศคบกับพวกเรา มันอันตรายต่อสามคนนั้นมากแค่ไหน” พีพูด งงสิครับ
“พี ถามจริง ไอซ์ ไม่ดีตรงไหน แล้วมันจะอันตรายอะไรมากในการคบกับนาย” ธนาพูด เมื่อพียืนยันที่จะไม่คบกับไอซ์
“ไม่รู้เพราะพึ่งรู้จัก แต่คิดหรอว่าถ้าคบกัน จะไม่โดนแฟนคลับแต่ละคนแกล้งหรือโดนแบน ตอนแรกก็อาจทนได้ นานไปละจะทนได้ไม เหตุการณ์แบบนี้ก็เคยเกินดขึ้น จำไม่ได้หรอ ธนา” พีพูด เออมันก็จริงนะ
บ่อยครั้งคนที่ประกาศจะจีบพวกเรา โดนแกล้ง ร้ายแรงสุดโดนแบนจนอีกฝ่ายบอกเลิกไปเลย จึงทำให้มีแต่คนแอบมองไกลๆ แอบส่งของมาให้ บางส่วนก็คิดว่าธนากับพีกำลังแข่งกันจีบผมอยู่ จึงไม่มีใครเข้าใกล้
“เราจะดูแลวิทย์เอง ใครกล้าแตะ แม้แต่ปลายก้อย ตายสถานเดียว” ธนาพูด ทำเสียงจริงจัง
ผมพูด “เราก็คิดว่า เต้ย ดูแลตัวเองได้ดีนะ ไม่จะต้องดูแลหรือออกโรงอะไรมาก”
“เต้ย กับ วิทย์ ไม่น่าห่วงสองคนนี้ลงคาสเดียวกับพวกเรา แต่อีกคนนี้สิ” พีพูด
ผมพูด “คาสเดียวกับพวกเรา คือ...?”
“ศิลปะการป้องกันตัวทุกรูปแบบ วิทย์กับเต้ย เรียนมาพร้อม” พีพูด ผมถึงกับอึ้ง แบบนี้ถ้าผมขัดขืนเต้ย ผมก็เสียเปรียบอ่ะดิ เด็กบ้านั้นตัวใหญ่กว่าผมอีก
“ฝีมือจะเท่าไหนกัน ไม่เคยเห็นน้องนายจะออกอาวุธอะไรเลย” ธนาพูด ลองพี่ยิ้มที่มุมปากแบบนี้ ฝีมือจัดว่าสวยแน่
“ก็ลองไปใช้กำลังกับวิทย์สิ แล้วนายจะรู้ว่าฝีมือเท่าไหน” พีพูด แนวท้าทายธนา
ผมพูด “อย่าเลยธนา วิทย์เกลียดการใช้กำลัง ตัวขาดใจแย่” ธนาพยักหน้ารับ ดูก็รู้ว่าวิทย์ไม่ชอบวิธีการแบบนี้ เป็นประเภทเดียวกับพี ไม่ใช้กำลังโดยไม่จำเป็น แต่ถ้าได้ใช้ เบาสุดก็เตรียมห้องฉุกเฉินไว้ แย่สุด เตรียมจองวัดไว้ได้เลย
ผมพูด “ธนา สรุป ไอซ์เรียนเหมือนวิทย์ไมอ่ะ พีจะได้ไม่ห่วงมาก” พีหันมามองผมเลย
“เรียนแค่ยิงปืน นอกนั้นแตะไม่มาก สนใจธุรกิจกับเรียน” ธนาพูด ถ้าพิจารณาดูแล้ว ไอซ์ก็น่าห่วงที่สุด แล้วดูรอยยิ้มพี แบบนี้ไอซ์โดนแกล้งชัวน์ แบบนี้คนฉลาดขอออกประลองยุทธบ้าง
ผมพูด “มาเสี่ยงกันหน่อยไม ว่าใครจะปกป้องคู่ของตัวเองจนจบการศึกษา และจนถึงตอนนั้นพียังไม่ชอบไอซ์เหมือนเดิม ส่วนธนายังชอบวิทย์เหมือนเดิม เราจะร่วมลงทุนธุรกิจอันต่อไปของพวกตัว” สองคนเมื่อได้ฟังถึงกับยิ้ม แน่นอนว่ารับคำท้า
“พูดมาเนีย ควรนึกผลของตัวเองด้วยนะ นาโน” พีพูด สายตาเหลี่ยมจัดจริงๆ
“นั่นสิ ตัวคบกับเต้ยหรอ แบบนี้เท่ากับว่ามี 3 คู่” ธนาพูด นี้ก็เจ้าเล่ห์ได้อีก
ผมพูด “ไม่ได้เรียกว่า คบ แค่ต้องปกป้องคนที่ชอบเรา มันเป็นการโชว์ฝีมือ” คนฉลาดไม่ยอมหรอก
“เรา ขอให้ตัวโชว์ฝีมือให้เต็มที แล้วเราจะได้เห็นกัน” พีพูด แล้วก็ลุกเดินออกไป
ผมพูด “อย่าลืมเย็นนี้เรามีนัดกันนะ ไม่มาเค้างอน” คิดว่าพีจะตอบไม ถูกต้องเลย พีไม่ตอบเดินกลับเงียบๆ
“ตัวคิดว่า พี จะมาไม้ไหนกับพวกเรา” ธนาถาม สงสัยอยู่เหมือนกัน เดาทางยาก
ผมพูด “มาไม้ไหนไม่สน แค่เอาไอซ์เข้าไปนั่งในใจพีก็พอ” ทันใดนั้นก็แทคทีมกับธนาเลย
“โดนใจที่สุด นาโนที่รัก” ธนาพูด จับหน้าผม มาหอมแก้มซ้ายที ขวาที สองฟอดใหญ่ แล้ววิ่งเข้าตึกตัวเองไป นี้ก็อีกคนละอ่อนใจจริงๆ
ผมพูด “เสี่ยงหัวใจตัวเองไปหน่อย แต่ถ้ารักแท้มาก็คุ้มที่จะเสี่ยง” มือลูบแก้มตัวเอง นึกถึง เด็กบ้าบางคนเลยที่เดียว
Comments
Post a Comment